Dinsdag 24 oktober 2006

Morgen ben je 40 weken! Als je was zoals je moeder, neefjes en tantes was je op tijd of te vroeg geboren én ook al vroeg ingedaald. Daar ziet het echter niet naar uit nu. Niet dat het iets geeft. We hebben geduld genoeg en we weten dat het niet raar is als een babytje nog even op zich laat wachten, maar we zijn zo nieuwsgierig naar jou!

Vanochtend moesten we weer naar het ziekenhuis en papa was weer mee. Wederom hadden we een andere gynaecoloog, i.v.m. de herfstvakantie. Dokter van Egmond. Weer gevoelt en gekeken via een echo. Je was zeker niet te groot en nee, je was nog steeds niet ingedaald. Helemaal los en draaibaar… Gelukkig hoefden we niet direct weer een nieuwe afspraak te maken. Het is allemaal heel rot en onvoorspelbaar, maar de gynaecoloog óf verloskundige kan toch niets meer doen dan alleen maar kijken. Het is en blijft afwachten tot de bevalling begint. Uiteraard wordt ik na anderhalf of twee weken wel weer terugverwacht, maar dan in verband met de “gewone” overtijdprocedure. Donderdag aanstaande worden we weer verwacht bij de verloskundige.

Donderdag 19 oktober 2006

Ruim 39 weken oud ben je nu en vanochtend werden we weer verwacht bij de verloskundige. Alles was goed, bloeddruk, gewicht etc. Maar, zoals ik al vermoedde, inderdaad nog steeds niet ingedaald. Je bent zelfs aan het draaien geweest. Gelukkig niet met je hoofdje omhoog, maar met je billen van links naar rechts. En dat terwijl je al weken met je billen links ligt. Je hebt dus echt ruimte genoeg.

Hier thuis gaat alles zijn gangetje. Je vader wordt wel wat meer gespannen naarmate de uitgerekende datum nadert. Hij is heel erg druk met zijn werk, moet van alles plannen enzo. Maar jouw komst is nu eenmaal niet te plannen… We kijken er wel erg naar uit nu het langzamerhand allemaal wat dichterbij gaat komen!

Maandag 16 oktober 2006

Bijna 39 weken… Vanochtend zijn papa en ik naar het ziekenhuis geweest, naar gynaecoloog Wijnans. Hij heeft gekeken hoe groot je nu ongeveer bent en of er een reden is dat jij niet in wil dalen.

Op de echo bleek gelukkig alles goed. In principe ligt niets je in de weg en zou je kunnen indalen als je dat zou willen. De dokter was erg aardig en heel uitgebreid in zijn uitleg en met de echo. Mede daardoor hebben we nu een hele mooie foto van jou. We zagen je handje zwaaien en ineens was ook je gezichtje heel goed in beeld. De dokter had zelden zo’n mooie foto gemaakt aan het eind van een zwangerschap vertelde hij. Bij dit stukje kun je hem bewonderen. We zijn er helemaal verliefd op!!! Je hebt in ieder geval de brede mond van je papa . :)

De schatting van je gewicht kwam nu uit op 3100 gram, dus heel gemiddeld ook. Voorlopig willen ze je in het ziekenhuis wel in de gaten gaan houden. Bij een eerste kindje moet het eigenlijk met 36 weken zijn ingedaald. Niet alleen kan het mis gaan als de vliezen breken, maar er is ook een behoorlijk vergroot risico dat je niet natuurlijk kan bevallen. Dat je helemaal niet wilt zakken. Als de bevalling begint moet er direct een verloskundige komen kijken. Ben je dan niet aan het zakken, dan moeten we naar het ziekenhuis. Het kan dan goed zijn dat er een kunstverlossing komt of zelfs een kiezersnee. We wachten het maar weer rustig af, we zien het vanzelf. Donderdag moeten we weer naar de verloskundige en dinsdag weer naar het ziekenhuis. We houden iedereen op de hoogte.

Donderdag 12 oktober 2006

Vandaag ben je ruim 38 weken en het begint nu op te schieten. De harde buiken zijn frequenter, de nesteldrang wordt heviger, de buik nog groter en de laatste keer zwangerschapsgym zit er ook op. Inmiddels is er zelfs al een kindje van de gym geboren. Anne heet ze. Prachtige naam! En alles is gelukkig goed gegaan. Wederom moesten we vanochtend op controle bij de verloskundige. Bloeddruk, hartje en dergelijke is allemaal nog prima. Je bent alleen nog steeds niet ingedaald. Dit is wel een beetje gek, omdat je al heel hard onderweg was en steeds in dezelfde houding ligt met je hoofdje helemaal tegen mijn bekken aan. Daarom gaan we maandag, voor de zekerheid, maar weer even naar de gynaecoloog. Dokter Wijnandts dit keer. Ze gaan dan met een echo kijken of er iets is waardoor jij niet in kunt dalen. Of er iets voor zit bijvoorbeeld. Ook gaan ze weer kijken hoe groot jij bent. Als je steeds maar niet in gaat dalen en je bent erg groot wil de verloskundige liever dat ik in het ziekenhuis beval. En als er echt iets in je weg zit zul je moeten komen met een keizersnede. We wachten het allemaal maar af, het zal vast wel goed komen. Over precies een week gaan we dan weer naar de verloskundige.

Dinsdag 4 oktober 2006

37 weken ben je nu. Al een week heb ik van mijn zwangerschapsverlof kunnen genieten. Schoon is het nog niet, maar wel opgeruimd, geordend, gesorteerd en uitgezocht. Overal liggen lijstjes en spulletjes die we eventueel nodig zouden kunnen hebben voor het geval je vader toch nog besluit zenuwachtig te worden. Vast zeer overbodig allemaal, maar dat de nesteldrang zijn intrede heeft gedaan is op zich een goed teken. Vandaag was, met papa, bij de verloskundige. Alles was goed. Er was ook een stagiaire bij die het heel interessant vond om jou te voelen. Je was alleen ineens helemaal niet meer ingedaald. De verloskundige vroeg of je een eigenwijs kindje zou kunnen zijn... Papa en ik zijn bang van wel. Direct na het bezoek was er ook weer zwangerschapsgym en papa mocht voor de tweede keer me. Dit keer was het weinig doen en vooral veel praten. Papa vond de eerste keer dan ook leuker. De geboorte atlas die werd geshowd was wel erg leuk. Bijzonder om te zien hoe jij straks je weg naar buiten gaat banen.

Dinsdag 3 oktober 2006

Nog 3 weken te gaan… Nou ja, ongeveer dan. Misschien iets minder, misschien iets meer. We kunnen in ieder geval bijna niet meer wachten nu het grote aftellen is begonnen.

Vorige week woensdag heb ik voor het laatst gewerkt en afscheid genomen van de klas. De kinderen en de ouders hadden een verrassing georganiseerd. Om kwart over 12 stonden ze állemaal met cadeautjes bij mij in de klas. Lief en hartverwarmend. Dat maakte het nog eens extra lastig om te stoppen. Lichamelijk ben ik blij dat het voorlopig voorbij is, maar ik moet nog wel een beetje rust vinden en loslaten.

Direct de dag erna werd ik al verwacht bij de verloskundige. Daar was alles wel in orde. Je bent al aan het indalen en zelfs het formaat van de buik voelde nu goed. Voor mijn doen was de bloeddruk wel aan de hoge kant, maar nog lang niet zo hoog dat we ons zorgen moeten maken.

Vanavond gaan we weer en dan gaat papa ook voor de tweede keer mee naar de “pufclub”. Dan hebben we van de week ook weer wat te schrijven…

25 september 2006

Het laatste bericht was alweer even geleden, maar het was zo mooi weer en een drukke periode dat er van schrijven niets terecht kwam.

Druk, omdat we alle puntjes op de i wilde zetten wat betreft al jouw spulletjes en, omdat de laatste schooldingen afgerond moeten worden. Nog anderhalve dag werken en dan heb ik eindelijk zwangerschapsverlof!

De laatste keer naar de verloskundige was op woensdag 6 september. Majella en Tijmen zijn toen mee geweest. Een kort bezoekje en weinig bijzonders. Er is bloed geprikt, gevoeld en gemeten, maar alles was goed. Nog steeds lag mijn baarmoeder wel heel erg hoog, maar na het bezoek aan de gynaecoloog was de verloskundige toch wel gerust gesteld. Officieel moest ik na twee weken alweer terug komen, maar vanwege de drukte op school, allerlei vergaderingen en ouderavonden, konden we niets plannen. Vandaar dat het ietsje langer duurt en we nu donderdag 28 september weer moeten. Op mijn eerste vrije dag.

Inmiddels zijn het echt de laatste loodjes. Je bent constant met je voetjes de binnenkant van mijn ribben aan het bewerken en allerlei kwaaltjes duiken ineens op. Gelukkig hoort het er allemaal bij en is het alleen maar een teken dat jij er snel aan zal komen. We kunnen haast niet wachten zo nieuwsgierig zijn we naar je.

Vorige week hebben we geboortekaartjes uitgezocht en besteld en hebben we dus ook de knoop doorgehakt wat betreft de namen.

Vanavond was er zwangerschapsgym en is papa voor het eerst mee geweest. Twee keer mag hij mee. Hij zag er best een beetje tegenop, maar gelukkig viel het allemaal wel mee. Hij heeft allerlei dingen geleerd om me mee te helpen tijdens de bevalling en het is ook leuk om op zo’n manier samen met jou bezig te zijn.

29 augustus 2006

Vandaag, 29 augustus 2006, ben je 32 weken oud. Vanochtend moesten we naar het ziekenhuis om de gynaecoloog naar je te laten kijken. De verloskundige dacht dat je veel te groot was gegroeid.

Om half 10 moesten we er zijn, papa ging gelukkig mee. We waren direct aan de beurt. Dokter Lince, een heel aardige mevrouw stelde heel veel vragen en heeft een uitgebreide echo van jou gemaakt. Het was heel apart om weer naar je te kunnen kijken, maar je bent nu zo groot gegroeid dat kijken alleen nog maar in kleine stukjes kan. Eerst je hoofdje, toen je buikje en als laatste je bovenbeentjes. Deze drie heeft ze allemaal gemeten om te kijken hoe groot je nu ongeveer bent.