Maandag 12 oktober 2009

Zou dit het laatste weekend met z’n drieën zijn… Dat is een beetje het stadium waarin we nu zijn beland. Heel spannend, want deze week uitgerekend. Het rommelt nu al zo lang, er is al van alles gevoeld en zelfs de verloskundige dacht dat het niet heel lang meer ging duren. Maar ondertussen hebben we je nog steeds niet gezien. En dat kan ook nog wel een week of 2 duren als je nog geen zin hebt. Maar we zijn zo nieuwsgierig!

Buiten alle ongemakken en het gerommel om gaat het gelukkig wel goed. Geen bijzonderheden, behalve dan dat je vreselijk hoog blijft zitten. Daar zijn we wel blij om, want dat kan ook heel anders.

We wachten af…

Zondag 27 september 2009

Het is alweer even geleden en in de tussentijd heeft de verloskundige ons 2 keer gezien. Nog twee en een halve week, of iets korter of langer.

De eerste keer was een standaard controle en dus niets bijzonders. De tweede keer was afgelopen woensdag. We hadden een verloskundige die we nog nooit hadden gehad, maar dat kwam omdat we ook een echo kregen. Daarom waren we ook met z’n allen. Je papa, je grote broer en je mama natuurlijk...

Qua controle was alles weer goed. De bloeddruk eindelijk iets omhoog, maar nog steeds uitstekend. Wel prettig juist om iets minder dat vaatdoek gevoel te hebben. Ook op de echo was alles goed. Je ligt er perfect voor en je was heel actief. Genoeg vruchtwater nog en ook de placenta ligt niet in de weg.

In eerste instantie vond de verloskundige je een groot kindje. We zagen een lekker speknekje en hele lange benen. Maar toen ze uiteindelijk alle metingen had verricht en de computer een berekening deed, toen kwam je weer als klein uit de bus. Conclusie is eigenlijk dat het koffiedik kijken blijft. Wij wachten wel af en houden overal rekening mee.

De foto’s die we hebben zijn niet zo leuk. 1 als bewijs dat je echt een jongetje bent en 1 van je lekkere speknekje. En dat terwijl we heel mooi je hoofdje hebben gezien. Je was heel druk met je handjes bij je hoofdje en was heel de tijd vruchtwater aan het drinken. Heel schattig om te zien!

Je ligt wel nog steeds heel hoog. De verloskundige verwacht ook niet dat je echt gaat zakken gezien je grote broer en het feit dat dit een tweede zwangerschap is en het dus niet noodzakelijk is. Zogenaamd niets om ons druk over te maken, maar we vinden dit soort dingen wel heel spannend nu alles dichterbij komt. Het lijkt alsof iedereen ons steeds maar weer gerust wil stellen. En dat is heel lief en goed bedoeld. Maar het zou ook fijn zijn om gehoord te worden en serieus genomen te worden. Meemaken dat je pasgeboren kindje op een reanimatietafel ligt is niet grappig en vergeet je niet maar zo. We willen het voor jou zo graag anders!

Thuis is alles schoon, gestreken, gesorteerd verplaatst, klaar voor jouw komst. Mama is lekker met verlof en je broer en ik komen om in de koffie afspraken, zodat de tijd lekker snel gaat. Woensdag en zondag viert je grote broer zijn verjaardag alvast en dan mag je komen hoor!

Dinsdag 25 augustus 2009

Gisteren alweer naar de verloskundige. Hoe groter jij wordt in mijn buik hoe vaker mama daar heen moet. En je bent nu al bijna 33 weken! Mama’s buik is echt lekker rond geworden in de vakantie en de herkenbare ongemakken steken alweer de kop op. In 6 fases omdraaien in bed. 10 keer plassen per nacht, niet goed meer kunnen bukken enzo. Maar als ik denk aan jou dan heb ik het er allemaal graag voor over. Tuurlijk willen we je graag zien! Maar we weten ook hoe bijzonder het is dat alles goed gaat en dat je nog even in mijn buik zit.

Uiteraard mocht je grote broer gisteren weer mee en dit keer was ook oma Houkes van de partij. Zij wilde graag ook wat foto’s maken voor de start van een nieuw foto album. Eentje speciaal van jou. Het was leuk om aan oma te laten luisteren hoe je hartje klopt en te laten zien hoe je in mijn buik woont.
Bloeddruk was goed, hb geprikt en dat was goed. En je ligt met je koppetje ook al precies goed. Nog wel heel hoog in mijn buik, maar dat kan snel veranderen.

Over 2 weken mogen we weer komen en de keer daarna, dus over 4 weken, gaat de verloskundige een ligging echo maken. Nu ze toch een echo apparaat bij de hand hebben in de nieuwe praktijk doen ze dat bijna standaard om zeker te weten of de baby goed ligt. Een fijn idee, zeker in ons geval. En heel leuk om je nog even te zien, voordat het echt gaat gebeuren!

Maandag 10 augustus 2009

31 weken zwanger. 1 week geleden was het weer tijd voor een bezoekje aan de verloskundige. Zondagmiddag kwamen we terug van de vakantie, dus dat ging achter elkaar door.

Bij de verloskundige was alles goed. Mijn baarmoeder lag weer heel hoog, wat vervelend is voor de ribben, maar geen kwaad kan. Het is wat lastiger in te schatten hoe groot je nu bent, maar daar maken we ons niet druk om. Je bent zo groot als je bent, we zien het wel.

De bloeddruk was nog steeds heel laag, wat uitstekend is. En de uitslagen van de bloedtesten waren allemaal goed. HB goed, maar het ging vooral om de suikerwaarden en die waren uitstekend.

We vonden je hartje meteen. En als altijd vond je broer het niets dat er iemand aan mama zat, maar was de doptone wel heel interessant. De “babydokter” had een babypopje, net zo groot als jij nu bent. Daarmee kon ze aan je broer laten zien hoe jij nu in mama’s buik zit.

M’n buik is lekker gegroeid in de vakantie, al lijkt ie nog niet zo dik als toen je broer erin zat. Je kamertje is af en alle spullen zijn van zolder gehaald, uitgezocht en schoongemaakt. Het is echt leuk om alles weer bij de hand te hebben. Voorlopig staat alles op je kamertje en over een paar weken kan het naar beneden. Wel een gek idee hoor. Het gaat nu echt opschieten!

Zaterdag 4 juli 2009

Afgelopen week weer een bezoekje aan de verloskundige. Je bent nu ruim 25 weken. De tijd ging heel snel voor mijn gevoel, maar nu toch wel weer lang… Als ik bedenk dat ik heel de zomer nog moet wachten voordat ik je kan zien en knuffelen!

Bij de verloskundige was alles goed. Mijn baarmoeder lag wel wat hoger dan gemiddeld, maar dat was heel normaal voor een tweede en vertelde nog niets over hoe groot jij bent. Mijn bloeddruk is nog steeds laag. 50 over 100. Maar dat kan zeker geen kwaad. En verder gaat alles gewoon goed met jou!

Vrijdag ben ik naar het ziekenhuis geweest voor een suikertest. Als “iets te zwaar” persoontje heb ik toch meer risico op zwangerschapssuiker en tegenwoordig checken ze dat dan standaard. T was wel een heel gedoe. Eerst prikken voor je suiker. Dan een vieze sloot suikerachtige drank en dan een heel uur wachten, zonder je lichamelijk in te spannen. En dan weer 2 buisjes bloed afnemen. Als er echt iets is belt de verloskundige, maar ik verwacht dat alles goed is.

Inmiddels hebben we al 2 babydozen binnen en kon ik het ook niet nalaten om al wat te snuffelen tussen de maat 50/56 kleertjes. Nog 1 week en dan is het zomervakantie. Dan gaan we alles voor jou echt in orde maken.

Jammer is wel dat ik nog steeds iedere week bij de fysiotherapeut loop. Met heel kleine stapjes gaat het steeds wel iets beter. In het begin moest m’n bekken recht worden gezet en werd alles behandeld, tot aan m’n knieën toe. Nu is het nog een kwestie van rechtzetten en m’n schaambeen herstellen. De fysio heeft nog goede hoop dat het voor oktober wel goed kan komen, maar ze gaf ook aan dat het al wel eerder had gekund. Ik doe wel rustiger aan, maar niet rustig aan genoeg om m’n bekken recht te houden en alles goed te laten herstellen. Ik hoop dat dat er in de vakantie van kan komen.

31 mei 2009

Net over de helft en veel te melden.
Afgelopen donderdag precies was ik 20 weken zwanger van jou en dat betekent dat we aan de goede helft zitten. Over ongeveer een gelijke periode mogen we je zien en vasthouden! En we kunnen niet wachten.

Vanwege de 20 weken, afgelopen vrijdag de 20 weken echo. Een medische echo die we met je broer nog niet hadden meegemaakt. Uiteraard ging papa mee en we waren heel benieuwd. Gelukkig was alles goed. Door de manier waarop je lag en bewoog konden we je heel goed zien en hebben we ook mooie foto’s. Wonderlijk om te zien hoe “af”  je al bent en hoe mooi alles aan je lijfje werkt. Papa wilde graag weten of je een jongetje of meisje zou zijn en daarom wilde mama het ook wel weten. Ook dit was goed te zien. Meerdere malen hebben we gekeken en was het heel duidelijk. We zijn zo blij en trots en vinden het zo speciaal dat we het ook aan alle anderen willen laten weten.

Qua zwangerschap heb ik verder nog geen klagen. Op zich voel ik me goed en blijft de buik nog beschaafd. Wel ben ik inmiddels onder behandeling bij een fysiotherapeut voor bekkenproblemen. Uiteindelijk ben ik toch maar gegaan. Ik hou niet zo van dat gepiep en geklaag, bijt liever even door. En in de meeste gevallen werkt dat ook nog J Maar in dit geval had ik beter aan de bel kunnen trekken. De linkerkant van mijn bekken staat naar achteren gekanteld. Waarschijnlijk als gevolg van Jasper’s bevalling en dus al bijna 2 jaar lang. Als gevolg daarvan zijn alle banden, spieraanhechtingen en dus ook m’n schaambeen geirriteerd en overgevoelig. Door behandeling, oefeningen en rust wordt eerst de bekken weer teruggekanteld. En daarna moet alles herstellen. Goede hoop in ieder geval dat alles weer goed komt en dat is fijn! Het maakt zwanger zijn in ieder geval niet minder bijzonder.

Sinds een week voel ik je een heel klein beetje bewegen. ’s Nachts in bed als ik me heel goed concentreer. Een feest van herkenning, want van je broer heb ik  ook niet zoveel gevoeld. En inderdaad, uit de echo bleek dat de placenta weer helemaal over de voorkant ligt, dus dat verklaart het. Wel toevallig en ook niet zo erg. Het zal niet zo lang meer duren voordat ik je bewegingen wel voel aan ribben en blaas enzo J

11 mei 2009

Vorige week, in de meivakantie, ben ik weer naar de verloskundige geweest. Dit keer met je grote broer. Ik denk nog steeds niet dat hij er veel van snapt, maar hij vindt het allemaal wel reuze interessant en hij geeft ook kusjes aan je via mijn buik.

De bloeddruk was wat aan de lage kant. Maar dat is uiteraard beter dan aan de hoge kant. En ik heb er niet echt last van, dus dat is verder prima.

Het hartje luisteren maakte je lastig! Met de doptone onderop mijn buik hoorden we je meteen, maar je zwom ook direct weg. Na heel lang zoeken vonden we je helemaal bovenin, al bleef het lastig om je goed te horen. Blijkbaar wilde je liever met rust worden gelaten. En gelijk heb je!

Alle vakantie doet de buik van mama wel groeien, maar niet overdreven. Een gezellig rond bolletje ontstaat.

Wel heb ik, nog steeds, met vlagen veel last van mijn schaambeen. Ik heb dit nu toch maar aangegeven bij de verloskundige. Aan de pijn is niet zoveel te doen. Dit is blijkbaar schade van de bevalling van je broer. Omdat hij heeft klem gezeten achter het schaambeen of vanwege de vacuumpomp. Dat is niet echt goed te zeggen. Misschien wel de combinatie. Maandenlang is dit nog heel vervelend geweest, maar het werd vanzelf minder en ik heb het nooit aangegeven. Maar nu is het dus weer terug. Houdbaar, dat zeker wel, maar we moeten ook nog een tijdje. De verloskundige wilde wel graag dat ik naar een therapeut zou gaan. Je schaambeen is onderdeel van je bekken en bij pijn moet je dit goed leren opvangen, omdat je anders algehele bekkenproblemen krijgt. Die stap vind ik nog wel wat groot. Voorlopig blijft het stabiel, dus ik kijk het zeker nog aan tot aan het volgende bezoek. Mocht het vervelender worden, dan heb ik de verwijzing bij de hand.

Bijna 18 weken ben je nu en verder gaat alles naar behoren. Ook al gaat het snel, we zijn ons zeker bewust van het wondertje dat zich voltrekt in mijn buik.

Tips voor namen die bij Jasper passen zijn welkom

Donderdag 23 april 2009

15 weken oud ben je alweer. Toch wel flink gegroeid  en als het goed is druk zwemmende in mijn buik. Het is alweer ruim 2 weken geleden dat papa en ik bij de verloskundige waren, maar de tijd gaat zo snel voorbij...

Alles was goed. De bloeduitslagen, bloeddruk etc. Het was vooral spannend of ik echt wel anti stoffen had voor de vijfde ziekte, die nu toch flink heerst. Maar dat bleek ook het geval te zijn, gelukkig.

Voor het eerst konden we nu ook je hartje luisteren. Het was een beetje twijfelachtig, omdat je nog zo klein was, maar we hoorden je meteen luid en duidelijk. Wel weer speciaal.

Qua zwangerschap is het toch wat anders dan toen ik zwanger was van je grote broer. Ik ben eigenlijk wel zieker geweest de eerste 3 maanden en ook nu gaat alles niet even soepel. Ik heb met name pijntjes die ik ook voelde de maanden na de eerste bevalling. Maar nog prima te doen hoor. Ik weet waar ik het voor doe. Voor jou! En dat is ongetwijfeld alle moeite waard, ook al heb ik je nog niet gezien.

Na het uitdijen van alle andere rondingen begint nu ook de buik wat boller te worden. Wel leuk dat mensen het gaan zien! Ik heb van een aantal mensen ook leuke positiekleding gekregen, dus we kunnen saampjes goed showen!

Volgende week stopt Moeders voor Moeders alweer. Over anderhalve week weer naar de verloskundige  en 29 mei de 20 weken echo.